பழமரபணுவியல் : மனிதர்கள் இப்பூமியில் பரவியது எப்படி?

ஒரு குடல்புண் கிருமியின் ஆப்ரிக்க வெளியேற்றம்.

ஹெலிக்கோபேக்டர் பைலோரி ( helicobacter pylori) எனும் குடல்புண் விளைவிக்கும் கிருமியின் வரலாற்றை மறு-ஆக்கம் (reconstruction) செய்து ஆராய்ச்சியாளர்கள் நமது முன்னோர்கள் நாம் வாழும் இப்பூமியில் பரவியது எப்படி என்பதை துருவி கணித்திருக்கிறார்கள்.

என்ன இது, மொட்டை தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சு போடுவதுபோல் தெரிகிறதா?

நாகரீக மனிதர்கள் ஆப்ரிக்க கண்டத்தை விட்டு வெளியேறி உலகின் ஏனைய பகுதிகளை ஆக்கிரமிக்க கிளம்பிய போது அவர்கள் வெறும் வயிற்றுடன் போகவில்லை. இன்று உலகத்தின் ஐந்து கண்டங்களையும் ஆக்கிரமித்து இருக்கும் ஹெலிக்கோபேக்டர் பைலோரி கிருமியை வயிற்றில் கூட்டிக் கொண்டேதான் அன்றும் புறப்பட்டார்கள்.

குடல்புண் வியாதிக்கு காரமாக இருக்கும் இக்கிருமி இன்று உலகத்தின் அனைத்து பகுதிகளிலும் அனைத்து சமுதாயங்களிலும் பரவலாக இருக்கிறது. ஆராய்ச்சியாளர்களின் சித்தத்திற்கு இதுவே சில ஆய்வுகளை உதிக்கச் செய்ய வழிவகுத்தது. கண்டத்திற்கு கண்டம் இக்கிருமிகள் காலப் போக்கில் சில சுய மாற்றங்களை அடைந்துவிட்டன. இபோது அதனுடைய மரபணு மாற்றங்களை ஆராய்ந்து பட்டியலிட்டு பின்னோக்கிச் சென்று துருவி இவைகளின் ஆரம்ப ஆதிமூலக் கிருமிகள் ஆப்ரிக்காவை விட்டு வெளிவந்த காலத்தை கணக்கெடுத்தனர். அதே நேரத்தில் இப்போதைய நாகரீக மனிதனின் காலத்தையும் சேர்த்ததே இதுவும்.

ஹெ.பைலோரி, நாகரீக மனிதனைப்போலவே, மனித குலத்தின் தொட்டிலை விட்டு ஏறக்குறைய 58.000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாக புறப்பட்டிருக்கும் எனும் கூற்றை, இயற்கை (Nature) இதழில், கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலை கழகத்தின் பிரான்சுவா பலூ தலைமையிலான ஒரு பண்ணாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்கள் குழு முன் வைத்திருக்கிறது.

இக்காலத்திற்கு பின்னோக்கிச் செல்லும் பொருட்டு அகில உலகத்தின் 51 வகை இனக்குழுக்களிடம் சற்றேறக்குறைய 769 ஹெ.பைலோரி மாதிரிகள் சேகரிக்கப்பட்டன. இம்மாதிரிகளின் மரபணு வித்தியாசங்கள் இவைகளை ஆறு வகையான மரபணு குழுமங்களாக பகுக்க வழி வகுத்தன. அதே வகையில் இக்குழுமங்கள் ஐரோப்பா, மேற்கு ஆப்ரிக்கா, வட கிழக்கு ஆப்ரிக்கா, தெற்கு ஆப்ரிக்கா, கிழக்கு ஆசியா மற்றும் தென் கிழக்கு ஆசியா ஆகிய பகுதிகளுக்கு தகுந்தாற்போல் பகுக்கப்பட்டன. இப்பகுப்புகள் இப்போதுள்ள பலவித மக்கள் குழுமங்களை பிரதிபளிக்கும் வகையிலேயே அமைந்து இருக்கின்றன.

இருப்பதிலேயே, வடகிழக்கு ஆப்ரிக்காவின் மொத்த கிருமி வகைகள்தான் மிகப்பெரிய மரபணு வித்தியாசங்களை கொண்டதாக இருக்கின்றன. ஏனைய ஐந்து பூலோகப் பகுதிகளில், கிழக்கு ஆப்ரிக்காவை விட்டு தூர விலக விலக இவைகளின் மரபணு வித்தியாசங்கள் மங்கிப் போகின்றன. மனித குலத்தின் பிரிவுகளை கோடிட்டு காட்டும் மேலும் ஒரு தனித்துவம் இது.

பொதுவாகவே அனைவராலும் ஒத்துக் கொள்ளப்பட்ட மனிதகுல ஆதியின் ஆரம்பத்தை இக்கணிப்பு நிருபணம் செய்கிறது. அதாவது : இக்கிருமிகளின் முன்னோடி வேர்க்குழு ஆப்ரிக்க தொட்டிலில் போதிய அளவு நீண்ட காலம் வாழ்ந்து பலவித மரபணு மாற்றங்களை அடையப் பெற்றிருந்தது. இம்மக்களின் ஒரு சிறு குழுமங்கள் ஆப்ரிக்காவை விட்டு வெளியேறி மற்ற கண்டங்களில் குடியேறியபோது கூடவே இவர்கள் தங்களது மூதாதையர்களின் ஆதி மரபணுக்களையும் சுமந்துச் சென்றார்கள்.

இவைகளிலிருந்து, சுய உருமாற்றங்கள் அடைவதற்கான சராசரி காலத்தையும், ஆப்ரிக்க ஆதிமூல முன்னோடி வேர் கிருமிகள் மற்றும் இக்காலத்திய கிருமிகள் இடையே எத்தனை சுய உருமாற்றங்கள் என்பதனை கணக்கிட்டு, ஹெ.பைலோரி ஆப்ரிக்க கண்டத்தை விட்டு ஏறக்குறைய 58.000 ஆண்டுகளுக்கு முன் இதைனை வயிற்றில் கொண்ட மனிதனின் விருந்தாளியாக வெளியேறி இருக்கும் என மரபணு வல்லுனர்கல் கூறுகின்றனர்.

நாகரீக மனிதன் ஆப்ரிக்காவை விட்டு ஏறக்குறைய 60.000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளியேறி இருக்கக் கூடும் என ஏற்கனவே யூகிக்கப்பட்டதை இம்முடிவுகள் ஆமோதிக்கின்ற வகையில் அமைந்துள்ளன. இருந்தாலும், வேறு பல மாற்றுக் கேள்விகளுக்கு விடையில்லாமலேயே இருக்கின்றன. அதாவது : நாகரீக மனிதன் ஆப்ரிக்காவை விட்டு ஒரே பெரும் அலையாகவா அல்லது பல சிறு அலைகளாக கிளம்பினானா? இப்படி கிளம்பி குடியேறியவன் ஆசியாவிலும் மற்றும் ஐரோப்பாவிலும் தான் சந்தித்த நாகரீகமற்ற மக்களை முழுதும் தள்ளிவிட்டு இடம்பிடித்தானா?

அலீஸ் போம்புவா

சியான்ஸ் எ அவெனீர்

(08/02/07)

மொழி பெயர்ப்பு : மாசிலா.

பழமரபணுவியல் : paléo-généologie.